+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۶/۰۸/۰۶ ساعت 13:39 توسط مرتضا وثوق
|
اینجا کتیبه دلنوشته های کودکی است که سال 1356 در کلبه ای کاه گلی بر دامنه شاه البرز چشم به جهان گشود و قلبش تپش را از صفای وصف ناپذیر شب های الموت آموخت. قلبی که میتپد برای آزادی ،برای طبیعت،برای سادگی. آرزویم علم روز و ثروت دنیا نیست عطر خاک نمناک و شبی مهتابیست زاده دامنه البرزم مادرم خوبانیست آری اندیشه مکن ریشه ام آبادیست می نویسم هر چند کاغذم سیمانیست افتخاری دارم افتخاری عالیست کلبه ای کاه گلی موطنی رویاییست