شبهای الموت

یکی از اصلی ترین جلوه های زیبای شبهای الموت که منو عاشق شبهای الموت کرد صدای عجیب و رویایی پرنده ایست که هر چند ثانیه از لابلای درختان به گوش میرسه. صدای غمگین و محجوبی که هر شب تا صبح آهنگ زمینه شبهای الموت است. از کودکی عاشق این صدا بودم و تا امروز نمیدونستم این صدا متعلق به چه پرنده ایست. یکی میگفت مرغ حقه یکی میگفت اسمش جاته یکی میگفت ککو چپیه خلاصه هر کسی یه چیزی میگفت. تا اینکه امروز فهمیدم این معشوقه من جغد بسیار کوچکیست بنام scops owl که تو کشور ما بیشتر به مرغ حق معروفه و داستانهای زیادی برای صدای جادویی این پرنده نقل میکنند. یکی میگه اون داره میگه حق و هر شب اونقدر میگه تا از گلوش یک قطره خون میاد. یکی میگه داره بچه هاشو که گم شدن صدا میکنه و...

خلاصه هر چه هست و هرچی میگن من با صدای این پرنده اشک تو چشمام جمع میشه و گاهی اونقدر دلتنگ صداش میشم که قلبم به تاپ تاپ میفته مثل معتادایی که مواد کم میارن.

خیلی خوشحالم که امروز پاسخ سئوال چندین سالمو پیدا کردم و چشمم به جمال معشوق دیرینم روشن شد.

امروز صدای مرغ حق رو پس زمینه وبلاگ شبهای الموت کردم تا حس واقعی شبهای الموت رو بهتر درک کنید.

به امید شبهایی که ماه کامل باشه و صدای مرغ حق تا صبح شنیده بشه.

اینم آدرس صدای این پرنده واسه دوستانی که موفق نشدن صدای این پرنده رو از وبلاگ شبهای الموت بشنوند البته باید بگم که سیستمتون مشکل داره یا یک نرم افزاری کم داره که صدارو پخش نمیکنه :

http://www.xeno-canto.org/sounds/uploaded/UVCHPWXJBN/OTUSCO1.mp3

 و باز هم اگر موفق نشدید:

http://s2.picofile.com/file/7136360963/Scops_Owl_3_3_1_.mp3.html