در روزهاي پاييز، فصلي كه بوي خاطرات كودكي و دوران درس و مدرسه را در هواي غريب خود دارد، شما را به تماشاي درياچه‌اي زيبا در دل كوه‌هاي سرسبز الموت مي‌بريم تا حال و هواي غريب اين ماه را به نسيمي كه زلال درياچه را به اين سو و آن سو مي‌كشاند، بسپاريد.


به نوشته جام جم آنلاین، اين درياچه بزرگ و زيبا كه اوان (به معني محل گرد آمدن آب) نام دارد، در نيمه شمالي الموت در دامنه كوه خشچال در فاصله 75 كيلومتري شهر قزوين و در ميان چهار روستاي اوان، وربن، زواردشت و زرآباد آرام گرفته است.

دامنه‌هاي سرسبز كوه‌هايي كه دورتادور درياچه را در بر گرفته‌اند و در فصل بهار به واسطه تولد گل‌هاي زيباي وحشي هزاررنگ مي‌شوند، زيبايي خيره‌كننده‌اي به درياچه بخشيده‌اند، تو گويي همچون فرشته‌اي مهربان، نگيني فيروزه‌اي‌رنگ را در آغوش پر و بال سبز و مخملين اما ستبر خود محافظت مي‌كنند تا از هر گزندي در امان باشد. البته پاييز هم چيزي از زيبايي درياچه نمي‌كاهد و جذابيت خاص خود را دارد.

آسمان پاييز درياچه، به رنگ پرندگان مهاجري همچون قو، غاز و مرغابي درمي‌آيد كه حيرتي دوچندان به درياچه مي‌بخشد. حتي اگر دو ماه باقيمانده از پاييز رويايي درياچه را از دست داديد نگران نباشيد، زمستان درياچه هم سحرانگيز و البته با توجه به سرماي هوا و يخ زدن سطح آن قابل اسكي‌سواري است.

بخشي از آب اين درياچه كه بيش از 70 هزار متر مربع مساحت، 325 متر طول و 275 متر عرض دارد، از آب چشمه‌هاي زيرزميني موجود در بستر درياچه و بخش ناچيزي از آن هم هنگام بارندگي تامين مي‌شود.

همين غليان دائمي چشمه‌هاي زير درياچه است كه باعث صافي و زلالي آب آن شده است. عميق‌ترين بخش درياچه كه در جنوب شرقي آن واقع شده به حدود شش متر مي‌رسد، اما هوس شنا كردن در آن به سرتان نزند و هميشه يادتان باشد بزرگ‌ترين فريب‌ها، اغلب اوقات پشت زيباترين نقاب‌ها پنهان شده‌ است، بنابراين مسووليت اطمينان كردن به زيبايي و زلالي درياچه و خود را به آغوش آن سپردن با خودتان. از ما گفتن، نگوييد نگفتيد!

تابستان كه گذشت اما براي تابستان سال آينده يادتان باشد مي‌توانيد در اين درياچه قايق‌سواري كنيد و ماهي هم بگيريد. درياچه اوان مامن انواع ماهي‌هاي قزل‌آلاي خالدار، كپور و اردك‌ماهي است.

از سرريز آب درياچه هم رود كوچك و زيبايي تشكيل و در دشت جاري شده كه با دلربايي هرچه تمام‌تر، نگاه رهگذران را به سوي خود مي‌كشاند و نجواكنان راهي مزارع كشاورزان روستاهاي كوشك و آيين مي‌شود.

گونه‌هاي درختي دست‌كاشت‌ نظير بيد، چنار تبريزي، سيب، آلبالو، گيلاس، سنجد، فندق و گردو و گياهان علفي مانند گون، كنگر، شيرين‌بيان و گونه‌هاي مختلف ديگر هم كه درياچه را در ميان گرفته‌ و زيرچشمي آن را مي‌پايند، در كنار افسونگري درياچه، تداعيگر تكه‌اي از بهشتي‌ زميني‌اند. مي‌گويند اين درياچه بازمانده درياچه بزرگ «كاسپين» است، دليلي هم كه براي آن مي‌آورند تغييريافتگي نام كاسپين به قزوين است، صحت و سقمش هم با خودشان، ما در اين ميان فقط يك پيشنهاد‌دهنده هستيم.

http://www.tabnak.ir/fa/news/