استان قزوین با پیشینه ای چند هزار ساله و همجواری با استانهای گیلان و مازندران دارای

آثار ی ارزشمند از هنر و صنایع دستی مشترک مردمان این منطقه می باشد ا ز جمله

دستبافته های سنتی ، گلیم جاجیم چادر شب و ... .

این دست بافته ها دارای تنوع زیادی هستند و غالبا به صورت زیر انداز و رو انداز و البسه و

بقچه و رختخواب پیچ و... مورد استفاده قرار می گیرند که اغلب این دستبافته ها ماحصل

دسترنج زنان روستایی است که به منظور رفع نیاز های روزانه رونق یافته اند و به مرور زمان

و روی کار آمدن نمونه های ارزان ماشینی و دسترسی آسان و کاربرد خود را از دست داده و

کم کم رو به فراموشی نهاده است و با از بین رفتی منابع تولید چون کشت پنبه وکمرنگ شدن

دامپروری و دسترسی به مواد اولیه کارخانه ای و تغییر الگوی های زندگی و گرایش به الگو

های شهر نشینی تداوم تولید آن ها از بین رفته است. در استان قزوین،منطقه الموت بیشترین

نقش را در تولید انواع دست بافته های داری و نساجی سنتی دارا می باشد.

این دست بافته ها با دستگا ه های ساده دو وردی و چهار وردی بافت پارچه تولید می گردد.

چادرشب


چادر شب در بسیاری از مناطق ایرانی بخصوص در روستاها بافته می شوداستان قزوین،

در راستای حفظ و احیای این دستبافته زیبا اقدام به طراحی اقلامی نظیر رو تختی ،پرده،

کلاهک آباژور ،کوسن، روکش مبل ، رو میزی و...نموده است.


نقش و رنگ:

معمولا نقوش چادرشب با توجه به کاربرد آن متفاوت می باشد. گاه هندسی به صورت

خانه های شطرنجی در رنگهای مختلف و خانه های ریز و درشت متناسب با سلیقه بافنده

تولید می شود وگاه بصورت راه راه با رنگهای سفید و آبی که بوسیله نیل رنگ آمیزی شده

و به عنوان سفره از آن استفاده می شود که در الموت به آن ایزار می گویند. همچنین ساده

و تک رنگ می باشد، که به رنگهای کرم و از جنس پشم به عنوان پرده و از جنس پنبه به رنگ

سورمه ای برای لباس از آن استفاده می شود.

برگرفته از:http://www.soomak.ir