شبهای الموت

اینجا کتیبه دلنوشته های کودکی است که سال 1356 در کلبه ای کاه گلی بر دامنه شاه البرز چشم به جهان گشود و قلبش تپش را از صفای وصف ناپذیر شب های الموت آموخت. قلبی که میتپد برای آزادی ،برای طبیعت،برای سادگی.
آرزویم علم روز و ثروت دنیا نیست
عطر خاک نمناک و شبی مهتابیست
زاده دامنه البرزم مادرم خوبانیست
آری اندیشه مکن ریشه ام آبادیست
می نویسم هر چند کاغذم سیمانیست
افتخاری دارم افتخاری عالیست
کلبه ای کاه گلی موطنی رویاییست